Started to write something about aNNan after having written on thangai. marugan has to wait for some more time or He has to make me more productive.

Loosely based on http://vedabase.net/sb/10/en

So far could write only 4 verses.

காப்பு (கட்டளைக் கலித்துறை)

பார்த்தன் தனக்குத் தவமுனி வர்போற் றுபாற்கடலான்
தூர்த்தர் தனையழித் தாழியான் தானிறங் கிச்சமர்க்கு
ஆர்த்தே புறப்படு இக்கண மேயென செப்பியானை
வார்த்தை பலகோர்த் துயான்பா டவேழமே செய்துணையே

தேமா புளிமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா கருவிளம் கூவிளங்காய்

குறை பொறுத்தருள வேண்டல் (பலவிகற்ப பஃறொடை வெண்பா)

முகில்நிறத் தானிப் புவியில் இறங்கி
அகில்குழம் பும்சந் தனமும் தான்தரித்துக்
கோதை யரும்ஞா னியரும் நெஞ்சுவக்க
போதை அளித்த தொருகதை யைத்திரு
மாலோன் யதுகுலத்தில் வந்தகா தையினை
மேலோர் பலரிருக்க யானும் சொலப்போந்தேன்
நற்ற மிழறிவு மிக்காரும் தக்காரும்
குற்றம் பொறுருத்தருள் வீர்

கருவிளம் தேமா புளிமா புளிமா
கருவிளம் தேமா புளிமா கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா கருவிளம் கூவிளம்
தேமா கருவிளங்காய் கூவிளம் கூவிளம்
தேமா கருவிளங்காய் தேமா புளிமாங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமாங்காய் தேமாங்காய்
தேமா கருவிளம் நாள்

காண்டம் ஒன்று (கட்டளைக் கலித்துறை)

பாண்டு குலமுதித் தான்பரீட் சித்தவன் கேட்டகேள்வி
தாண்டவ ருத்திரன் போற்சடை யன்வியா சன்மகற்குத்
தேனென தித்திக் கநன்றி நவின்று கலிதனிலே
வானெட் டியதுயர் தீர்ப்பான் திருடன் கதையுரைத்தே (௧)

தேமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய் (௧)

கூறுவீர் என்றுரைத் தார்கூ றினார்தன் செவிமடுத்தார்
பேறுமிக் குற்றார் வசுதே வனவன் மகற்கதையே
மேற்கீழ் நடுஉல கெல்லாம் முராரிதன் கால்நகத்தில்
தோற்றிய கங்கை யவள்தான் புனிதப் படுத்துமாறே (௨)

கூவிளம் கூவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௨)


It is going to be quite a loooooooooooooooooooong bumpy ride, so if you have time and patience, please join .

two more verses

கொண்டாள் பசுஉரு வேபூ மகள்விழி நீர்பெருக
வெண்டா மரைமெல் லியலாள் பதியைச் சரணடைந்து
உண்டா னபோர்ப்படை மன்னரு ருக்கொள் அரக்கரால்தன்
திண்டாட் டமதிக மாய்ப்போ னதாய்த்தான் புலம்பினாளே (௩)

தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய் (௩)

பிரமனும் தேவரும் அச்சிவ னும்பூ மகளுமிக
விரைவாய்த் தவளநி றப்பாற் கடலடைந் தேயரவின்
அணையா னைமூ வுலகலளந் தானைக் கரியவனை
வினையறுப் பானை மறைகொண் டுபாடித் துதித்தனரே (௪)

கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
புளிமா கருவிளம் தேமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
புளிமா தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௪)

Bravo!
சற்றே பொறுத்த ரசிகர் குறை தீர
உற்றே மாலவன் புகழ் சங்கரனார்
நற்றேனொழுக தமிழ்க் கவிதை மழை
ஊற்றேயென புறப் பட்டதே!

puRappaTTadu perugaTTum--
perungavidai idu, perum paNiyumE!
poRumaiyuDan kAttiruppOm,
perumaiyuDan kETpOm, perumidam koLvOm!

பாகவதச் சாற்றைப் பிழிந்தே நமக்களிப்பார்
பாகெனத் தித்திக்கும் பைந்தமிழில் சங்கரவர்
தாகமது தீரத் தினமும் பருகிடுவோம்
மேக நிறத்தவன் மாண்பு

கண்ணன் கதையின் கருத்தாழம் கேட்டவர்க்(கு)
திண்ணம் திகட்டாதத் தேன்.

two more verses..

மோனத் திருந்த பிரமனுக் குத்திரு மாலவன்சொல்
வானத் திருந்து செவிசே ரகண்திறந் தேகூறினார்
தானே அறிந்திருந் தான்நம் கவலைத் திருவணியன்
தானே வருவான் ஒருமீ னுருவே எடுத்தவனே (௫)

தேமா புளிமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௫)

தானே வருகிறான் தன்னுடை மாயைத் தொடர்ந்துவர
மானேந் தியமழு வோனும் பிறதே வருமவனுக்
காளா கிடதான் பணித்தான் நிலமக ளைப்படுத்தும்
தாளா ததுன்பம் தனைய டியோடு அழித்திடவே (௬)

தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௬)

படுத்திருக் கும்பாம் புவரும் அவனுட னேதுணைக்கே
அடுத்தவ ரைக்காத் திடும்ப லதேவ னெனப்பகன்றுத்
தன்னுல கில்தான் புகுந்தார் திருமால் வயிறுதித்தான்
கன்னல் மொழிகேட் டுவானவ ரும்தான் மகிழ்ந்தனரே (௭)

கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
கருவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய் (௭)

யதுகுலத் துக்கோ மகன்வசு தேவன் குலமகளை
மதுசொரிப் பூவணிந் தாள்தே வகியைத் தான்மணந்து
பல்யா னைப்பரி மற்றும் பரிசுகள் பின்தொடர
இல்நோக் கிஇச்செல் லலானான் நனிபெருந் தேர்தனிலே (௮)

கருவிளம் தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் தேமா புளிமா கூவிளங்காய்
தேமா கூவிளம் தேமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா கருவிளம் கூவிளங்காய் (௮)

Is that a case of 'uyir alabeDai' ?

yes, thats right. It is seyyuLisai aLabedai as well. If that aLabedai isn't there thalai is defective.

தேவகன் தன்னு யிரைத்தாங் கியதே ரதைச்செலுத்த
சேவக னாயவள் அண்ணனே தான்வர மாநிலத்து
மாந்தர் அனைவரும் வாழ்த்தி ஒலியெழுப் பார்மனத்தே
வேந்தர் மகளைப் பிரிய மனமின் றிநின்றனரே (௯)

கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௯)

அவ்வம யம்தனக் கோருட லில்லாக் குரல்பிறந்து
அவ்வம யம்உட லில்லாக் குரலொன் றுமூடனேகேள்
இவ்வம யம்பய மின்றிநீ யிருக்கவோர் நாளிவட்கு
எட்டா வதாய்ப்பிறக் கும்மக வாலே உயிர்துறப்பாய்
கிட்டா துனக்கிவ் வரசெனத் தானாங் குசெப்பியதே (௰)

கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கருவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய் (௰)

12/2 - தளை தட்டிய அடியைச் சரியாக்கினது

நற்குணம் நல்லவை ஏதுமில் லாக்கம் சனதுகேட்டு
நற்குணம் நல்லவை தங்கிய தங்கை குலக்கொடியைத்
திக்கெட் டதிரவார்த் துக்கருங் கூந்தலைப் பற்றியேதன்
கைக்கெட் டியவளைக் கொல்லவோர் கூர்பெரும் வாளெடுத்தே (௧௧)

கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய் (௧௧)

அதிர்ந்தன மாக்களே பொங்கின மாகடல் கண்கலங்கி
விதிர்த்தனர் மாந்தரே சோர்ந்தனர் தேவரே காருருவன்
வருவது பொய்க்குமோ தன்குறை தீருமோ என்றதிர்ந்தாள்
திருமகள் கேள்வனே ஓர்முறை தாங்கினப் பூமகளே (௧௨)

கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய் (௧௨)

Good going...waiting to read more about the arrival & லீலைகள் of மடந்தாழு நெஞ்சத்துக் கஞ்சனார் வஞ்சம் கடந்தான்

occupied otherwise, so just one more today..

மைத்துனன் மீக்கடும் சீற்றமே கண்ட மருகனும்தன்
கைத்தலம் கூப்பியே கூறினான் கூற்று வனிடமென்றன்
மனைவியைச் சேர்த்தியோ மாந்தரும் மெச்சுமோ பெண்ணிவளிம்
மனைதனில் வாழ்ந்தவள் சோதரன் உன்னுடன் தான்பிறந்தே (௧௩)

கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய் (௧௩)

and two more

ஈங்கிப் பிறப்பற வேறோர் பிறப்பே விதிவகையே
தாங்கிப் பலப்பல பாவம் களைந்து பிறப்பறவே
ஏங்கித் தினந்தொறும் சோர்ந்துத் தவிக்கும் மனிதருக்கு
ஓங்கும் துயரற நற்சிந் தனையே நலமதன்றே (௧௪)

தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய் (௧௪)

என்று பலப்பல வாய்வசு தேவன் மொழிந்துமவன்
கொன்று விடுவதே தீர்வென நின்றான் வழியறியாக்
கொழுநனோ தேவகி இன்னுயிர் காக்க மனமுடைந்து
விழுந்தனன் தன்மக வைத்தரு வேனெனச் சொன்னவாறே (௧௫)

தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய் (௧௫)

Sankar avargaLE: Your verses are coming up very well. Keep it going. Awaiting the arrival of 8th Child!
Using same edhugai in all 4 lines will make it compliant to kattaLai kalitthuRai rules.

I am posting a couple popular kattaLai verses in the other thread - so as not to disturb the flow of Sri. Sankar with this Kannan Kadhai.

இல்லாள் அகத்திருந் தால்மற் றதெல்லாம் தொடரவரும்
இல்லாள் அழிந்தொழிந் தால்வாழ் வதுவோ எனவயர்ந்தப்
புல்லன் நயவஞ் சகனைப் புகழ்ந்தான் மனத்துயரை
இல்லை எனவொதுக் கித்தன் முகத்தில் சிரிப்புடனே (௧௬)

தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய் (௧௬)

மருகன் மொழிகேட் டவன்மைத் துனன்தான் மனமிளகி
உருவா னசினம் தவிர்ந்தான் வருமந் தநாலிரண்டாம்
கருவில் உதிக்கின் றபிள்ளை தருஞ்சா வதைத்தவிர்க்கத்
தருவேன் பிறந்த வுடன்தான் மரணம் எனநினைத்தே (௧௭)

புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய் (௧௭)

Been totally swamped with work and sundry stuff over the last week. So, Kannan is in the wait queue for now

ஈன்றாள் குலக்கொடி தன்முதல் பிள்ளை யதுமகனும்
மூன்றுல கும்தா னரற்றக் கொடுத்தான் மனத்துயரம்
தோன்றா மறைத்தே கொடியவ னோஇம் மகவெனக்கு
வேண்டாம் எடுத்துப் பிழைத்திடு வாயெனத் தான்விடுத்தே (௧௮)

தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
கூவிளம் தேமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா கருவிளம் கூவிளம் கூவிளங்காய் (௧௮)

நிலைக்குமோ புல்லன் கொடுத்தசொல் தானே ஒருகலகக்
கலைக்கே பிறந்தான் பிரமன் மகன்றன் உரையினாலே
தலைமகன் பின்பிறந் தாரை வருயிர் பறித்தவனே
மலையொத் ததன்சிறு மைநனி நன்கு பெருக்கினானே (௧௯)

கருவிளம் தேமா கருவிளம் தேமா கருவிளங்காய்
புளிமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
கருவிளம் கூவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
புளிமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய் (௧௯)

கம்ஸா!
ஏன் இந்த கொலவெறி கொலவெறிடா...

with this we come to the closure of chapter 1 of canto 10 of Srimad Bhagavatham.

தங்கை அவள்மனத் தங்கம் இருவர் கொடுஞ்சிறையில்
தங்கத் திருமால் ஒருநாள் வதஞ்செய் தகாலநேமி
சங்கும் ஒருசக் கரமும் தரித்தான் தனையழிப்பேன்
இங்கே எனவுரைத் துச்சிறை வைத்தான் தனப்பனையே (௨௦)

தேமா கருவிளம் தேமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா புளிமா புளிமா புளிமா கருவிளங்காய்
தேமா கருவிளம் கூவிளம் தேமா கருவிளங்காய் (௨௦)

காண்டம் இரண்டு (நேரிசை வெண்பா)

கட்டுக் கடங்காத கஞ்சனவன் தொல்லைகள்
விட்டொழித்து யாதவர் கும்பலாய்க் – கட்டிக்
குடிபெயர்ந்தார் தன்னூர் தனைவிடுத்து நாகம்
இடிகேட்டு ஓடினார்ப் போல் (௨௧)

totally occupied otherwise, so going slow on this. Just one more.

குறையில்லாத் தேவகியின் மூவிரண்டு வாரிசுகள்
நிறைந்ததோர் வாழ்வின்றிப் போகப் – மறைபோற்றும்
காருருவன் ஓரங்கம் ஏழாவ தாய்க்கருவில்
ஓருருவாய்த் தான்புகுந்த தே (௨௨)

மோகப் பிறப்பறுக்கும் முக்கண்ணன் உள்ளுறையும்
மேக நிறத்தான் யதுகுலத்தை – நோகச்செய்
துன்பக் கலிதீர்க்க தன்யோக மாயைக்கு
இன்பப் பணியும்தந் தான் (௨௩)

செல்வாய் உடனேநீ பேரழகுப் பெண்மயில்
மெல்லியலாள் தேவகி தாங்கியதோர் – சூல்தனை
வசுதேவன் ஓர்மனை உரோகினிக்கு மாற்றிச்
சிசுவையே காத்திருப் பாய் (௨௪)